Sniffinpup Records

Het aan Rounder gelieerde Philo-label heeft een catalogus die gekenmerkt wordt door moderne, vooral vrouwelijke, singer-songwriters, die gevoel voor traditie koppelen aan verzorgde zang en uitgekiende, warme arrangementen.

Sally Spring zou er naadloos in passen. Haar warme stemgeluid is op haar best in de akoestische folk-rocknummers en daar valt gelukkig het merendeel van de elf liedjes onder. Acht daarvan schreef zij zelf, al dan niet met behulp van anderen, zoals Byron Hill en Peter Holsapple. Met name het eerste blok van drie liedjes is zeer geslaagd; ijzersterke melodieën, goede teksten, prachtig gezongen en fraaie instrumentatie.

Deze nummers zijn vrij traag en duister; hier komt de enigszins donkere alt van Sally het best tot zijn recht en roept zij vergelijkingen met bijvoorbeeld Sandy Denny op. Ze heeft wel geprobeerd om van deze plaat een eclectisch geheel te maken, met uitstapjes naar de alt.country en roots rock, maar met name de twee uptempo nummers blijven wat anoniem, ondanks vocale bijdragen juist hier, van Gurf Morlix en Caitlin Cary.

Naast twee zeer verrassende covers, Short Side Of Nothing van Los Lobos en Willie Dixon’s It Don’t Make Sense, waarvan ze een boeiende live-versie op de plaat heeftgezet, is het hoogtepunt van de plaat de derde cover, een zeer trage, zeer donkere versie van Johnny Cash’s I Still Miss Someone, dat een hoogtepunt zou zijn op ieder willekeurig Cowboys Junkies album. 

De instrumentale hoofdrol is hier voor James Maestro die op elektrische gitaar dit nummer, alsook twee andere, op fenomenale wijze inkleurt. Het afsluitende Boys In The Cornfield laat zien dat Sally Spring een liedje kan schrijven dat doordrenkt is van de Amerikaanse traditie.

Dit album is zeker niet “gemaakt door sterren” maar door muzikanten met het hart op de juiste plaats, die op basis van vakmanschap en enthousiasme een degelijke, mooie plaat bijeen gespeeld hebben.

(Bert Van Kessel)