Je hebt van die albums die je wat tijd moet geven, Nowhere Nights van Kasey Anderson is er zo een. 

Openingsnummer Bellingham Blues doet vermoeden dat Anderson vooral Steve Earle wil zijn en eigenlijk ontsnapt hij nergens op zijn nieuwe album aan die indruk.

Een volgende Steve Earle kloon dus? Niet echt, Kasey Anderson verdient meer, het is namelijk heel erg knap dat het geen moment stoort, daarvoor is het veel te goed gedaan.

Nowhere Nights is een album vol heerlijk rollende roots rock, onder leiding van producer Eric 'Roscoe' Ambel gaan de versterkers regelmatig op kernsplitsing, de rockers Torn Apart, Nowhere Nights en All Lit Up zijn met afstand de beste liedjes van het album. Ook de ballads zijn tiptop in orde, I Was A Photograph (Blake's song) is een fraaie verhalende ballad over de Amerikaanse militair James Blake Miller die door een foto van Luis Sinco ineens het gezicht van de Irak oorlog werd maar na thuiskomst in een enorm diep gat viel.

If you are waiting for someone - i hope it ain't me zingt hij in Torn Apart, Kasey Anderson is gewoon de hardcore troubadour die hij wil zijn, erg origineel is het allemaal niet, wel erg goed.