t3records

Het briefje dat het nieuwste album van de Berlijnse K.C. McKanzie begeleidde was verassend genoeg getikt op een ‘ouderwetse’ typemachine. Verassend maar het past wel bij de sfeer op DryLand, het vierde album van Katalin Zenker, K.C.’s echte naam.

DryLand ademt een old-time-romantische sfeer uit. K.C. was jarenlang de koosnaam van Katalin, McKanzie plakte ze er zelf aan vast, met een ‘a’ om het niet al te Iers te laten klinken. Muzikaal zijn er wel wat raakvlakken met Engelse of Ierse folk, K.C. maakt in essentie donkere en melancholische roots-folk met een vleugje bluegrass.

Wat erg knap is aan DryLand is dat er ondanks de spaarzaam gebruikte instrumentatie veel lagen in het album zitten die ieder liedje zowel spannend als bij iedere beluistering opnieuw interessant maken. K.C.’s koele Duitse blik op de cover lijkt geen toeval, erg veel vrolijkheid valt er op DryLand niet te ontdekken; verlangen, lust, bedrog en eenzaamheid zijn de centrale thema’s in alle 13 liedjes. Met haar koele stem past Katalin perfect in dat sfeertje en het is vooral ook partner in crime Joe “Budi” Budinsky die op de juiste momenten muzikale accenten aanbrengt waardoor ieder liedje een ontdekking op zich is.

DryLand zit verdomd goed in elkaar, bij een liedje als MachineGunFire zorgen het duwende bas- en banjoritme voor Sixteen Horsepower achtige sferen, The Shabby Bride is een prachtig folkliedje waarin K.C.’s stem door merg en been gaat. In Man Of Gentle Birth zorgt de cello voor de nodige spanning, afsluiter Into The Killerstorm lijkt een kaal folkliedje maar ontpopt zich tot veel meer.

Er valt veel te genieten op DryLand, helaas missen de up-tempo nummers (die het album openen) net de finesse van de bovengenoemde liedjes, maar in totaliteit is DryLand echt een geweldig album en krijgt dan ook een zeer verdiende plek in onze Essential 2010 lijst.