V2 Records

De in Idaho geboren Josh Ritter wordt inmiddels gerekend tot de grote Amerikaanse songschrijvers, maar er was een ‘Europese U-bocht’ nodig om dat duidelijk te maken. Want terwijl Ritter in zijn thuisland nog in de marge aan de weg timmerde werd hij opgemerkt door Frames-voorman Glen Hansard die de zanger naar Ierland haalde voor een reeks succesvolle optredens. Het bleek de definitieve start van een professionele carriere en terug in de VS tekende

Ritter bij het connaisseurslabel Signature Sounds waar de uitstekende albums Golden Age of Radio en Hello Starling verschenen. Die platen zorgden ook in Nederland voor de eerste volgelingen maar vooral sinds het succesvolle album The Animal Years uit 2006 mag de inmiddels naar V2 overgestapte Ritter op een fikse schare fans rekenen.

Die zullen met So Runs The World Away weerin hun nopjes zijn, want nog altijd laveert Ritter soepel in het gebied tussen folk, country en pop, al is de sfeer in tracks als The Remnant, See How Man was Made of Rattling Locks wat stemmiger of zelfs dreigender dan voorheen. Lantern en Change of Time laten echter ook Josh de hartveroverend opgewekte zanger horen en steeds weer blijkt een moeilijk te evenaren verhalenverteller aan het werk. In het prachtige walsje The Curse bijvoorbeeld – het relaas van een verliefde mummie nota bene- of in Lark, dat in meerdere opzichten zo uit de koker van Paul Simon zou kunnen komen en snel een plaatsje op de Radio 3  playlist verdient. De briljantste vondst echter schuilt ongetwijfeld in Folk Bloodbath; een vrije bewerking van Mississippi John Hurt’s murder ballad Louis Collins. Ritter herbruikt slechts het drie tekstregels tellende refrein van het in 1928 door Hurt opgenomen origineel, maar liet zich door dezelfde gegeven inspireren voor dit wonderschone en zo mogelijk nog hartverscheurender werkje. Ook met So Runs The World Away zal Josh Ritter de oversteek naar het grote publiek niet maken, maar hij consolideert overtuigend de reputatie als erfgenaam van Springsteen, Cohen en Dylan die hem geregeld wordt toegedicht.

Eddie Aarts