SEVEN CURSES

Continental Song City

Mark Erelli en Jeffrey Foucault hoeven bij liefhebbers van singer/songwriters geen introductie meer.

Jeffrey heeft sinds zijn doorbraak met Ghost Repeater in 2006 en de daaropvolgende (her)ontdekking van zijn twee eerdere albums een aardige reeks van 5 – ook in Nederland – succesvolle albums op de markt gebracht. De releasereeks van Mark is zelfs iets langer (8 stuks) maar in ons land hebben daarvan eigenlijk alleen Hope & Other Casualties en Delivered de aandacht gekregen die zij verdienden.

Enkele jaren geleden zakten Mark en Jeffrey – al langere tijd vrienden uit het folkcircuit van Boston – twee avonden door in een opnamestudio. Daar namen ze samen een twaalftal prachtige klassiekers op van door hen bewonderde artiesten, onder wie Woody Guthrie, Neil Young en Bruce Springsteen. Al die liedjes hebben dezelfde noemer: moord. Seven Curses, dat 2 jaar na het maken van de opnames in de winkels ligt, draagt dan ook de toepasselijke ondertitel: A killer selection of Americana Murder Ballads.

Het album luistert weg als een akoestische sessie maar dat mag geen verbazing wekken. De heren kozen er namelijk voor de songs zoveel mogelijk live in te spelen en daarbij enkel gebruik te maken van hun akoestische en elektrische gitaren, een slidegitaar, een mandoline, een ukelele, een banjo en een harmonica. Mede door de afwezigheid van productionele foefjes leverde dat een zeer directe en pure sfeer op, die je als luisteraar het gevoel geeft dat je zowat bij de artiesten op schoot zit.

Het absolute prijsnummer van de cd is het door Paul Siebel geschreven, en veelvuldig door anderen gecoverde Louise. Maar ook Cole Durhew (van Tom House) en Sonora’s Death Row (van Kevin Farrell) verdienen speciale vermelding. Na enkele draaibeurten openbaart Seven Curses zich als een onweerstaanbaar album voor liefhebbers van ‘naked songs’, maar ook degenen die normaal de voorkeur geven aan warm geproduceerde muziek (zoals Jeffrey’s “Ghost Repeater” of “Hope & Other Casualties” van Mark) zullen zich bepaald niet bekocht voelen na de aanschaf van deze cd.

Seven Curses toont aan dat het bij een concept als dit van belang is goede liedjes te selecteren, maar dat pas van een écht geslaagd project mag worden gesproken wanneer de interpretatie en de uitvoering van de liedjes je als luisteraar doen vergeten dat je naar covers luistert. Slaagde Jeffrey Foucault daar vorig jaar op Shoot the moon right between the eyes al heel goed in met zijn interpretatie van liedjes van John Prine; het gelegenheidsduo Foucault/Erelli is daar eveneens in alle opzichten in geslaagd!   (JvdB)